Hep yapma denilenin peşinden koşma isteğimiz olur..Yapılan şeyler zaten yapılır ve sıkıcıdır..Ya daha önce hiç yapmadıklarımız..Yapabilcek kadar yürekli miyiz ki ?
İlaçlar çocukların ulaşamayacağı yerlere konulur..Peki istediğimiz çoğu şey niye bizim ulaşamadığımız yere konulurki?
Onu alma denildi almadık , oraya gitme denildi gitmedik , bir sürü yasağa karşı gelemeden boyun eğdik hep..Peki ya yasak belirsiz bi yasak olsa..Nereden niye geldiği belli olmadan...Ya kalbimize bir yasak gelirse..
Sevmenin yasağı olursa işte , hapis cezasıdır bizim için..Nefes alamazsın , hareket edemezsin , konuşamazsın , sarılamazsın..Biliyorsun ki onu sevmemen gerekir..Ama seviyorsun , seveceksin işte !
Bu sefer yasağı kendi kendimize koymak zorundayız..Bir sebepten , her ne ise o sebep , bu sefer yasak kalbe konulur..Konulmak zorundadır..
Bundan sonra tek bir sorunun içinde boğulup gitmek çok kolay olabilir de..Seviyor muyuz , yasağı delmek mi istiyoruz..?
Hemen cevabı bulunamasa da illaki bir gün anlaşır ne istediğimiz..:)
Nedenini öğrenmektense saf bir sevgi her zaman daha güzel ve kolay olur..Saf ve karşılıksız..Daha önce gördük ki karşılıklı olanlar sonbahar ağacı gibi yapraklarını döküyor bir süre sonra..:)
Çoğu zaman kırılmaz bir cam fanusun içinde sunulan şeyler en güzel şeylerdir..Ne olduklarını bilmiyoruz ki belki çok güzeller !
Kim , ne olursa olsun bu merakın ve isteğin kaynağı o değildir..Bizim onun hakkında "hiçbir şey" bilmediğimizdir..