Karma II

Hisler bazen fiziksel şekilde anlatılır , genelde ruhsal..Var olmak ruhen mi fiziken mi ? Bazıları ruhani dünyayı fizikleriyle yaşamaya çalışırken ,bazıları hayatın fiziksel zorluklarını güçsüz ama umutlu ve istekli ruhlarıyla karşılamakta..

İnsana olan sevgi ve aşk gündelik hayatın en hayat dışı anahtarları aslında taşıması ağır olan fakat insana şevk veren kocaman anahtarlar...İki kişi taşıyabildiğinde bu anahtarı belki en umut dolu yolda en zor kapılar açılacak ama bencillikler malesef anahtarı yere atmakta çoğu zaman..

Hiçbir şey değişmeden farklı şeyler yaşanması anlamsız gelebiliyor dünyada şu çaresiz ve kraldan çok kralcı insanoğluna..Oradan oraya..Herşey olmuş iken herşeyin yıkılabilme ihtimali..Yıkılmasına bırakmak çok da kolay değil büyük emekler verdiğin çok güzel esere..Allah sana bahşetmiş ayrıca sana mı kalır bencillik yapmak..Ama insanoğlusun işte..Yapıyorsun kendi basit ve sınırlı aklına göre birşeyler..Sınırlarını bildiğin bir şey yapmak da kapasitenin sabit olmasından ve cesur olmamandan dolayı çok daha geliyor çoğu zaman..

Cesur olamamak ve asil davranmamak kalplerde hali hazırda duran sonsuz sevgi için en aristokrat davranış yeri geldiğinde bilindiğinin tam tersine..Ama yanlışlar kaçınılmaz oluyor..Doğruları bulmak elimizin ucundayken , gözyaşlarımızı silmek için yukarıya doğru hareket eden ellerimiz doğruları yine kavrayamamakta..Yaşlar silindiğinde gözlerden , elimizi tutmak için bekleyen birer sıcak el var..İşte elimiz o zaman var..

Elimiz var da gözlerimiz ne zaman var ? Ona bakabiliyorken var gözler..Hiç yakışır mı bile bile kör olmak insana ? Kulaklar onun sesinde var sadece.. Onun kokusunu alabiliyorken burun hayatta..O varken varım ben..

Kalp orada..Akıl ona yetişmeye çalışıyor..

Akıl da zaten orada ; kalp , garibim , onun peşinde sürükleniyor..Bir çemberin etrafında kovalıyorlar birbirlerini , aynı hızla , aynı istekle..Hiçbir zamana..Her zamana..

Biz kendi derin denizimizde , diğer denizleri derinleştirmek uğruna..Arada bir kanal yapamayacak güçle , sadece kazmaktan umutsuzlaşarak..Ama bitmeyen şevkle..

Düşünmek ve farkındalık

İnsanoğlu düşündükçe var, düşünmedikçe insandan çok farkı var.

Benliğini , özünü unutmaya çalışan sadece kişiliksiz olabiliyor malesef. Üstüne birşeyler koyabilmekse sadece temeli sağlam olmaktan geçiyor. Temel ise sadece benlik..

Zeki ve duyarlı olmak insanı üzüyor bu hayatta..Bir şeylere kafanın eriyor olması ve insan psikolojisinin nelere kadir olduğunu farkedebilmek topluma katkı yapabilmekte fakat kişiyi son derece yıprakmakta..

Garip olan dengesizlikler malesef her insanda var..Birini eleştirdiğimiz bir durum , biz de o an bile var olabilmekte ve fark etmeden normal karşılamaktayız..Örnekler ise çok basit ve düşünmesi çok sıkıcı şeyler..İsminden belli değil mi zaten ; örnek..Mesela herkesin bizi değil de kendini düşünmesi çok irite edici olmakla beraber bizi onlardan uzaklaştıran bir düşüncedir..An gelir de biz de kendimizi delicesine düşündüğümüzü görünce hayal kırıklığına uğrarız işte..Zeki ve duyarlı olmak koşulu ile, insan olmanın da doğal getirileriyle..Aslında insan olmak da hayal kırıklığına uğratıyor bizi , irademizi kullanamamak , aklımızı mantığımızı doğru alanda çalıştıramamak herkesin yaptığı şeyler aslında..Farkeden ise sadece biraz daha zeki ve duyarlı..Ve pişman...

Diğerlerine göre biraz daha ileride olabilmek bir bahane değil tabii ki..Sadece farkındalık arttıkça bıkkınlık da artıyor..Dinlenmek istiyorsunuz kendi dilinizde..O dili herkes anlayamaz..Anlaşabildiklerinizle konuşarak dinlenebilirsiniz..İnsanoğlunun psikolojisi sonsuz , güçlü -kullanması zor olan bir güç- , kendiyle çelişebilen ve aşırı subjektif bir olgu...İnsan kendi psikolojisine göre hareket etmemeli dediğimiz yerde ise yine insanın düzen içindeki çaresizliğine ve işlevsiz dişli(!) çarkına rehin bırakmış bulunuyoruz..

Düşünenler ve farkında olanlar..Bir şeylere katkı koyabilecekler ve yetebilecekler..Öğrenenler..Öğrendikçe ne kadar bilgisiz olduğunun farkına varanlar ve yetebildikce yetemediklerini görenler..Biraz daha zeki ve duyarlı olanlar..Biraz daha pişmanlar..

Spring's just come jovially !

Spring has just come jovially again ! with its burning sun and the sweety licking wind...

At the last arrival of it , I've found my key of life in my heart and it opens my locked doors obstinately. When I found my "life key" , I couldn't realize the significance and effectiveness of her. I'm realizing her pulchritude gradually , therewithal my love increases every day and every second of my life..I know magnitude of our love and I also know she is my life..

This spring did not only brought its sun and wind , It also indicated me the season loop of our nice relationhsip..I am looking at the shining sun with my sweatheart and the wind blows its care to us..

What are we doing ?

Just waiting the all seasons which will be filled with our big love..