Karma II

Hisler bazen fiziksel şekilde anlatılır , genelde ruhsal..Var olmak ruhen mi fiziken mi ? Bazıları ruhani dünyayı fizikleriyle yaşamaya çalışırken ,bazıları hayatın fiziksel zorluklarını güçsüz ama umutlu ve istekli ruhlarıyla karşılamakta..

İnsana olan sevgi ve aşk gündelik hayatın en hayat dışı anahtarları aslında taşıması ağır olan fakat insana şevk veren kocaman anahtarlar...İki kişi taşıyabildiğinde bu anahtarı belki en umut dolu yolda en zor kapılar açılacak ama bencillikler malesef anahtarı yere atmakta çoğu zaman..

Hiçbir şey değişmeden farklı şeyler yaşanması anlamsız gelebiliyor dünyada şu çaresiz ve kraldan çok kralcı insanoğluna..Oradan oraya..Herşey olmuş iken herşeyin yıkılabilme ihtimali..Yıkılmasına bırakmak çok da kolay değil büyük emekler verdiğin çok güzel esere..Allah sana bahşetmiş ayrıca sana mı kalır bencillik yapmak..Ama insanoğlusun işte..Yapıyorsun kendi basit ve sınırlı aklına göre birşeyler..Sınırlarını bildiğin bir şey yapmak da kapasitenin sabit olmasından ve cesur olmamandan dolayı çok daha geliyor çoğu zaman..

Cesur olamamak ve asil davranmamak kalplerde hali hazırda duran sonsuz sevgi için en aristokrat davranış yeri geldiğinde bilindiğinin tam tersine..Ama yanlışlar kaçınılmaz oluyor..Doğruları bulmak elimizin ucundayken , gözyaşlarımızı silmek için yukarıya doğru hareket eden ellerimiz doğruları yine kavrayamamakta..Yaşlar silindiğinde gözlerden , elimizi tutmak için bekleyen birer sıcak el var..İşte elimiz o zaman var..

Elimiz var da gözlerimiz ne zaman var ? Ona bakabiliyorken var gözler..Hiç yakışır mı bile bile kör olmak insana ? Kulaklar onun sesinde var sadece.. Onun kokusunu alabiliyorken burun hayatta..O varken varım ben..

Kalp orada..Akıl ona yetişmeye çalışıyor..

Akıl da zaten orada ; kalp , garibim , onun peşinde sürükleniyor..Bir çemberin etrafında kovalıyorlar birbirlerini , aynı hızla , aynı istekle..Hiçbir zamana..Her zamana..

Biz kendi derin denizimizde , diğer denizleri derinleştirmek uğruna..Arada bir kanal yapamayacak güçle , sadece kazmaktan umutsuzlaşarak..Ama bitmeyen şevkle..