Boşlukta bir kayık II

Debelene debelene giden bir kayık
Uzaktan ne gözükürse gözüksün
Bitiyor her şey sırayla artık
Gözünü kapattıkça istemediğini görürsün

Boşluktasın koca bir boşluk..Anlatılamayacak kadar boş, anlatman gerektiğini hissettirecek kadar da dolmuşsundur bu koca boşlukta..Bilemezsin önünde ne var olduğunu, arkana bakarken gözlerin bozulmuştur bile..Kulaç atarsın ama aslında çoktan kumsala vurmuşsundur..Denizin suyu teninden buharlaşmış, tuzu derini yakmakta..Alışık değil misin ki yanmaya?

Yarattığın sahte melankoliyi özlemiyor musun gerçekten, gerçekten kötü bir durumdayken? Melankoli tiyatron aslında dünyanın en eğlenceli yeriymiş değil mi sadece alkış beklerken..

Ne zaman kulağını kapadın her şeye? Ne zaman sustun? Ne zaman gözlerini yumdun yemin etmişcesine?

Her şeyin güzel yüzünü görebilecek zamanı beklemekteyim..

Her şeyin güzel yüzü..

Kendimin bile..